Meer Krugman

Zoals gebruikelijk heeft de Nobelsite weer een uitgebreid overzicht van het werk van de winnaar, zowel voor leken als voor deskundigen.  Het is al net zo gebruikelijk dat Marginal Revolution een uitstekende verzameling links heeft, en een uitleg van ’s mans werk.

Zeer lezenswaardig is dit stuk, van Krugman zelf, waarin hij vertelt over zijn werkwijze, hoe hij zijn beste ideeen kreeg, en tips geeft voor jonge en aanstormende economen. [via]. Hier staat een hele trits lezenswaardige dingen over en van Krugman (begin te lezen onder het kopje ‘October 13’). Vermakelijk: ook de beste artikelen van Krugman werden aanvankelijk afgewezen.

De Nederlandse pers maakt er dit jaar gelukkig niet zo’n zootje van als afgelopen jaren. Bij RTL wordt het zelfs goed uitgelegd, door Mathijs Bouman.

Paul Krugman

Degenen die een politiek statement verwachten achter de toekenning van de Nobelprijs voor Economie aan Paul Krugman zullen niet hard hoeven zoeken. De columnist van de New York Times die sinds zijn aantreden van leer trok tegen George W. Bush en zijn beleid kreeg als eerste de classificatie shrill, waarmee gedoeld werd op het onbeleefde van zijn aanhoudende commentaar op de president. Kon hij niet ook eens wat aardigs schrijven?

Maar dat Krugman de prijs ook gekregen had zonder zijn columnistenschap staat buiten kijf. Als academisch econoom heeft hij maar liefst drie belangrijke innovaties op zijn naam. De eerste twee vonden plaats in het gebied van de internationale economie. Krugman ontwierp eind jaren tachtig het model van het gedrag van wisselkoersen die in een target zone zitten, een destijds veel voorkomend geval. Onder meer de landen van de huidige EU hielden op die manier hun munten losjes aan elkaar gekoppeld.

De andere innovatie was de handelstheorie op basis van monopolistische concurrentie. Waar de klassieke theorie alle handel verklaart uit comparatieve voordelen was het duidelijk dat dit in de praktijk niet klopte: tussen landen vond veel intra-industriële handel plaats, bijvoorbeeld in auto’s. Franse auto’s gingen naar Duitsland, Duitse naar Frankrijk. Dat kan niet als er alleen op basis van statische productiviteitsvoordelen gehandeld wordt.

De invloed van Krugman op academici was groot. Zo hing op de gang van de afdeling algemene economie van de RuG een serie portretten van klassieke economen, allemaal van voor de tweede wereldoorlog. Daarin dook eind jaren tachtig, niet ver van David Ricardo, ook een foto van Krugman op, uitgeknipt en wat onhandig in een lijst gefrommeld. Een rebellendaad ongetwijfeld op het moment van ophangen, maar met de toekenning van de hoogste economeneer vandaag niet eens zo onlogisch.

Inmiddels begon de academicus Krugman ook boeken voor het grote publiek te schrijven, met name uit frustratie over de lage kwaliteit van het publieke debat. Peddling prosperity en Pop internationalism zijn nog steeds goed leesbare en leuke boeken. Maar het was nog niet voorbij met de ontdekkingen. Krugman bedacht dat hij de theorie van Monopolistische Concurrentie ook kon gebruiken om een oud probleem uit de economie op te lossen, dat van de lokatietheorie. De verklaring van de grootte van steden en de lokaties van industrie als natuurlijke uitkomsten van handel en specialisatie zette hij uiteen in het leuke boekje Geography and Trade, dat leidde tot de geboorte van huidige Economische Geografie. Het Nobelcomité geeft aan dat hij de prijs krijgt “for his analysis of trade patterns and location of economic activity”, de laatste twee innovaties dus.

De modellen van Krugman zijn technisch zeer doortimmerd maar ook nog eens erg relevant. Het is een combinatie die maar weinig voorkomt binnen de economie. Een prima keuze voor de prijs. Al had het comité zich misschien wat meer bewust moeten zijn van de schaarste van dit soort mogelijkheden. Zoals Marco al aangaf was het goed mogelijk geweest deze prijs mede toe te kennen aan Avinash Dixit. Niet voor niets heet het model van monopolistische competitie het Dixit-Stiglitz model, en de laatste van die twee had de prijs al eerder gekregen.

Wij wachten op de Nobelprijs Economie

Vanmiddag, iets na 1 uur.

Nog een laatste rondje langs de velden. Ladbrokes noemt toch Fama en French als grote favorieten (zie ook dit artikel in de Wall Street Journal), voor Barro en Sims/Hansen/Sargent. In de pool op Harvard is Barro het meest genoemde individu, maar de combinatie Sims/Hansen/Sargent scoort nog vaker. Tyler Cowen hoopt op Hart en Tirole.

Ignobel

Goed, het duurt nog een week voordat de winnaar van de Nobelprijs economie bekend wordt gemaakt, maar de Ignobel prijs is inmiddels gevallen. Ooit begonnen als parodie op de Nobelprijzen, “voor onderzoek dat je eerst doet lachen, en daarna aan het denken zet“, maar inmiddels flink uit de hand gelopen en uitgegroeid tot een jaarlijks evenement.

Hier staat het lijstje met winnaars van dit jaar. De economieprijs gaat naar het onderzoek dat laat zien dat lapdancers (v) meer verdienen in de vruchtbare periode van hun menstruele cyclus. Wij berichtten er al eens over. En er viel nog een econoom in de prijzen: Dan Ariely, bekend gedragseconoom, deelde de medicijnenprijs vanwege onderzoek dat laat zien dat mensen placebopillen heilzamer vinden als ze denken dat die duurder zijn.

De BBC meldt ook de andere prijzen.

Making money

Tijdens mijn twee weken durende vakantie had ik onder andere dit (antieke) boek over een beurshandelaar uit het begin van 20e eeuw in de koffer. Iedere keer als hij voldoende verdiend heeft gaat de man naar Florida om te vissen, en zonder uitzondering komt er halverwege iemand aan boord met een recente krant. Een blik op de beurspagina is dan voldoende om de vakantie af te breken en in galop terug te gaan naar Wall Street.

Hoewel ik af en toe een twee dagen oude Telegraaf zag liggen ben ik niet in die val getrapt; zoals bekend zijn de meeste academische economen van het type buy-and-hold. Gelukkig maar, want na het beursboek heb ik me nog kunnen bescheuren om het boek Making Money van Terry Pratchett. Eerder aangeraden in de rechterkolom en de moeite meer dan waard. Want welk ander boek heeft als karakter een schuchtere econoom die in de kelder een zeer geavanceerd (en goed werkend) model heeft gemaakt, volledig opgetrokken uit water en glazen buizen? (Nou ja, buiten de Erasmus Universiteit dan). En zo kreeg ik toch nog iets van de kredietcrisis mee. Quote volgt. “Making money” verder lezen

Nobel!!!

Iedere econoom weet dat als buiten de bladeren gaan vallen, hetzelfde binnen afzienbare tijd ook geldt voor de Nobelprijs Economie. Jawel! Over tien dagen is het weer zover. U bent inmiddels van ons gewend dat wij naar hartelust speculeren wie de prijs gaat winnen, vorig jaar bijvoorbeeld en het jaar daarvoor ook.

Door deze voortdurende berichtgeving schijnt uw nederige verslaggever inmiddels dan ook al wijd en zijd bekend te staan als DE deskundige bij uitstek op het gebied van de Nobelprijs Economie. Toen economenvakblad ESB op zoek ging naar een expert om een licht te laten schijnen op de vraag wie dit jaar de prijs gaat winnen, kwam men dan ook al snel terecht bij ondergetekende. U vindt mijn reactie hieronder, of in de ESB van vandaag.

Overigens houdt Thomson (zie ook hier) het dit jaar op Hansen, Sargent en Sims.

“Nobel!!!” verder lezen

Meer open brieven

Vorige week berichtten wij al over een open brief van veel Beroemde Economen tegen het (oorspronkelijke) Paulson Plan. Nu is er ook een open brief van opnieuw Heel Veel Beroemde Economen die juist pleiten voor het (vernieuwde) plan. Zoek dus uw favoriete econoom en bepaal uw mening.

Ook Europese Economen zijn nu in actie gekomen en schrijven een open brief aan Europese leiders om hen aan te sporen om in actie te komen, via VoxEU. Wie wil kan nog zelf tekenen ook.