economie is overal
De handelsactiviteit op de eco.nomie.nl politieke aandelenmarkt kon wel eens aanzienlijk gaan toenemen. Vanaf heden wordt ons initiatief namelijk ondersteund door Z24, een grote Nederlandse business site, zie dit artikel.
Alle lezers van Z24: van harte welkom! Kijk eens rustig rond. En vergeet vooral niet te handelen op onze politieke aandelenmarkt.
Onze eco.nomie.nl politieke aandelenmarkt is voortvarend van start gegaan, waarvoor dank. Het aantal deelnemers loopt inmiddels in de tientallen en zojuist vond de honderdste transactie plaats. Daarmee zijn we nu al een van de meest actieve markten op het handelsplatform. Helemaal efficient is de markt nog niet; zo schijnen onze lezertjes momenteel te denken dat er bij de aanstaande kamerverkiezingen bijna 153 zetels te verdelen zijn. En zelfs dat is vooruitgang; eerder deze week waren dat er nog 158. Het gaat dus de goede kant op.
Op de markt lijkt sprake van een duidelijk Cohen-effect: het nieuws dat hij het leiderschap van de PvdA overneemt leidde op de markt tot een kleine twee zetels winst tot 30.5, veel meer dan in de peilingen, waarmee de PvdA nu duidelijk de grootste is. En ook in de nieuwe leider van de SP hebben onze handelaren meer vertrouwen dan de peilingen. De PVV tenslotte kende gisteren een opmerkelijke terugval met 4 zetels naar 24, net toen bekend werd dat BNN met een eigen partij komt. Al heeft dat daar waarschijnlijk vrij weinig mee te maken.
Overigens wees een actieve handelaar ons er op dat de manier waarop Inkling de waarde van uw portefeuille bepaalt wat vreemd is. In feite wordt uitgegaan van de executiewaarde. Heeft u bijvoorbeeld 20 aandelen CDA in uw bezit, dan worden die in uw portefeuille gewaardeerd voor de prijs die het aandeel zou hebben als u die 20 aandelen allemaal zou verkopen. Dat slaat niet echt ergens op. Trekt u zich er vooral niets van aan. Uiteindelijk wordt immers gewoon afgerekend op basis van de verkiezingsuitslag.
U weet het, we zijn hier dol op voorspelmarkten. De teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat de Volkskrant geen nieuwe Politieke Aandelenmarkt voor de aanstaande kamerverkiezingen zou gaan organiseren.
Maar niet getreurd. Dan doen we het zelf wel. Op Inkling.com kunt u nu handelen op een heuse eco.nomie.nl politieke aandelenmarkt! Natuurlijk gaat dat allemaal alleen werken als de markt voldoende liquide is, maar als al onze trouwe lezertjes zich gaan aanmelden en actief gaan handelen moet dat geen enkel probleem zijn. Doe schrijf u in en doe mee! En vertel het uw vrienden!
Hoe het werkt? Op de markt worden aandelen van politieke partijen verhandeld. De prijs van een aandeel weerspiegelt het aantal zetels dat de markt denkt dat die partij gaat halen. Meer uitleg op de markt.
Helaas zijn er wat kleine nadelen. Voorspelmarkten werken het best als er echt geld op het spel staat. Bij Inkling is dat helaas niet het geval. U gaat handelen met een budget van 5000 virtuele dollars. Doe dus gewoon alsof het om echt geld gaat.
Wat er verder te halen valt? Eh, eigenlijk niets, behalve dan het genoegen deel te mogen uitmaken van een goed functionerende efficiente markt. We zouden een prijs kunnen uitreiken voor degene die het het beste doet, maar dat is niet verstandig want werkt alleen maar bubbels in de hand. Er kan overigens ook short worden gegaan.
In de rechterkolom van deze site zullen we de koersen bij houden. Fijne handel! En klik hier om naar de markt te gaan.
Vorige week nog beweerde Thijs dat stemmen eigenlijk weinig zin heeft omdat de kans dat jouw stem de doorslag geeft uiterst miniem is.
Nu betekent een kleine kans natuurlijk niet dat het nooit gebeurt. We gaven al eens wat voorbeelden uit de VS. En zowaar, in Meppel haalden PvdA en Christenunie allebei precies 550 stemmen, waardoor voor de laatste raadszetel geloot moest worden.
Een aantal thuisblijvende Meppelse Christenuniesympathisanten trekt zich momenteel de haren uit het hoofd. Hun stem had wel degelijk de doorslag gegeven.
Nu we het toch over verkiezingen hebben: aanstaande zondagnacht vindt de uitreiking van de Oscars plaats. Niet iets waar we hier normaal gesproken aandacht aan zouden besteden, maar dit jaar is er iets interessants aan de hand met de verkiezingsprocedure. Tot nu toe waren er in elke categorie 5 genomineerden, en won degene met de meeste stemmen van de leden van de Academy. Dit jaar telt de categorie Beste Film tien genomineerden.
Veel interessanter is echter dat niet langer degene met de meeste stemmen wint. Iedereen moet niet alleen zijn eerste keuze opgeven, maar ook een rangschikking van alle andere mogelijkheden. Iedere stemmer levert dus een volledige top 10 in. Stel dat niemand een absolute meerderheid krijgt. De kandidaat met de minste stemmen wordt dan van de lijst geschrapt en van iedereen die op die kandidaat had gestemd wordt haar stem toegewezen aan haar tweede voorkeur. Vervolgens wordt gekeken of er nu wel een absolute meerderheid is. Zo niet dan herhaalt de procedure zich, net zolang totdat er wel een absolute winnaar is. De facto is het systeem identiek aan bijvoorbeeld het Franse systeem met meerdere kiesronden, met als verschil dat iedereen bij voorbaat al opgeeft wat zijn tweede keus zou zijn. In de literatuur staat deze procedure afwisselend bekend als Instant Runoff Voting of Single Transferable Vote of Alternative Vote. Het systeem wordt onder meer gebruikt bij de Australische verkiezingen. Zie ook hier.
Net als elk stemsysteem heeft ook deze z’n nadelen. Dit is een erg mooie video waarin wordt uitgelegd wat er mis kan gaan.
Het effect op de uitslag? Anders dan vroeger moet elke winnaar nu een absolute meerderheid krijgen. Dat maakt het lastiger voor outsiders om toch te winnen. Verwacht dus minder verrassingen.
En weer is een belangwekkend Nederlands econoom overleden. Jacques Polak, monetair econoom en grondlegger van het IMF overleed afgelopen vrijdag op 95-jarige leeftijd. Zoals altijd heeft Wikipedia een uitstekende biografie. De man promoveerde in 1937 aan de UvA en publiceerde in bladen als Econometrica en de American Economic Review, in die laatste met een belangwekkende analyse van Scrabble die eerder nog onze kolommen haalde.
Toegegeven, in deze tijden van politieke crisis en Olympische rampspoed zijn er belangrijker zaken om je druk over te maken. Maar ik zit nu toch al een paar weken mijn hoofd te breken over de laatste reclamecampagne van T-Mobile, zie bijvoorbeeld deze commercial. Waar het op neer komt is dat je met T-Mobile nooit meer aan het eind van de maand beltegoed kwijtraakt, terwijl dat met andere aanbieders wel het geval is. Vervolgens is de vraag wat jij zou doen met al die extra minuten, waarbij de antwoorden varieren van “meer zinloze gesprekken” tot “het voetbalteam weer bij elkaar brengen”. Relatief onbelangrijke gesprekken dus.
Maar dat klopt dus niet. Om eens een economische parallel te trekken: stel dat je elke maand een bepaald inkomen krijgt, maar je moet dat verplicht opmaken. Hou je aan het eind van de maand geld over, dan raak je dat kwijt. En vergelijk dat eens met een situatie waarin je geld dat je overhoudt gewoon mag sparen. In welk geval zou je dan meer onbelangrijke uitgaven doen? Uiteraard in het eerste: als je je geld toch kwijt raakt, dan kan je er net zo goed nutteloze dingen mee doen.
Maar zo zal het ook moeten gaan met dat beltegoed. Al die nutteloze gesprekken waar de commercial zo enthousiast over doet, die zal je juist meer gaan voeren als je ongebruikte minuten aan het einde van de maand kwijt raakt.
Ik blijf maar gewoon bij mijn oude provider.
Nu echt, in tegenstelling tot eerdere berichtgeving. Jammer dat in de necrologieen vooral wordt ingegaan op die eerdere foutieve melding. Thijs schreef al eens een in memoriam.
Update: uitgebreidere necrologieen beginnen nu ook te verschijnen.
Aan de vooravond van de Olympische winterspelen een mooi verhaal over transparentie, kartels en, eh, kunstschaatsen. De strekking: vroeger waren juryleden nogal eens geneigd om hoge cijfers te geven aan landen die aan hun schaatsers ook hoge cijfers geven. In een poging dat te voorkomen zijn de regels veranderd en wordt niet meer bekend gemaakt wie welke cijfers heeft gegeven. Het gevolg: het is allemaal alleen nog maar erger geworden omdat ook voor het publiek niet meer te controleren valt wie de zaak zit te flessen.
In de eindeloze stroom kwisjes die het internet over ons uitstort, duikt er zowaar ook eentje op over speltheorie. De titel, “Hoe strategisch ben jij”, suggereert dat het een aardig strategisch kwisje is, maar wie de kwis doet merkt dat een PhD welhaast vereist is om de juiste antwoorden te geven of zelfs maar om de antwoorden te begrijpen. Voor de vermeend correcte definitie van een Nash evenwicht (“Een evenwicht waarbij de speler zijn kansen alleen kan vergroten afhankelijk van de ander”) gaan de handen ook al niet op elkaar.
Het schijnt dat de Universiteit van Wageningen er achter zit, maar hoe of wat is onduidelijk. Hoe dan ook, toch leuk.
[dank aan Peter]