Vrije markt?

Wij zijn dol op markten. Al die initiatieven op het internet waar vrager en bieder op efficiënte wijze aan elkaar worden gekoppeld, we zijn er dol op. Neem nu een website als werkspot.nl, de “marktplaats voor klussen”. Iedereen die een klus heeft kan die op de website zetten, en iedereen die zo’n klus kan uitvoeren, kan zich vervolgens aanbieden. De opdrachtgever beslist met wie hij of zij in zee gaat. Ideaal, zou je zeggen. Transparant. Degene die de klus het goedkoopst kan uitvoeren, zal over het algemeen de opdracht krijgen en dat is efficiënt.

Niet dus. Het feit dat het hier de bouwwereld betreft, een sector die niet bepaald bekend staat om zijn vrije marktwerking, doet al vermoeden dat er wellicht iets niet in de haak is. En inderdaad. Vorige week meldde het NRC (helaas niet online):

[D]e site, die samenwerkt met brancheverenigingen in de bouw, manipuleert die laagste prijs, is inmiddels de klacht van een aantal aanbieders. De beheerder weert zonder opgaaf van reden biedingen die te laag zouden zijn. Om beunhazen buiten de deur te houden, is het verweer van de site. Om de prijs kunstmatig hoog te houden, zeggen inschrijvers op klussen die geweerd werden omdat ze te goedkoop zouden zijn.

Wie lager dan 25 euro per uur biedt, wordt geweigerd, volgens een gedupeerde aanbieder. Wie op de site bijvoorbeeld kijkt bij Klussen Algemeen en sorteert op prijs, ziet inderdaad een onwaarschijnlijk hoog aantal aanbiedingen van precies 25 euro. De NMa heeft inmiddels een onderzoek ingesteld.

Merkwaardig genoeg is het NRC-stuk niet terug te vinden onder het kopje “Recent in de Media” op de website.

Luiers

Wij mogen ons graag beklagen over politici of journalisten die weer eens geen rekening houden met de gedragseffecten van bepaalde beleidsmaatregelen.

Alle hulde dus voor de Volkskrant, die het begint te begrijpen. Luiers gaan in de EU niet onder een lager belastingtarief vallen, zo meldt de krant. De reden?

Twijfels over het werkgelegenheidseffect — gaan baby’s daadwerkelijk meer plassen en poepen bij een lager tarief?

Ervan langs (2)

Thijs besteedde vorige week aandacht aan de onaardige column van Ewald Engelen in de Groene Amsterdammer. Nu blijkt de redactie van Met Het Oog op Morgen de zaterdag daarvoor al zowel Engelen als Arnold Heertje (die van wijlen Economie voor Jou)  te hebben uitgenodigd om samen daarover in debat te gaan.

Het is al een tijdje geleden, maar dermate hilarisch dat ik u er toch nog graag op wijs. Klik hier voor het volledige programma: het debat begint op 30:27 , en ontspoort volledig op 40:00.

Als argeloze nietswetende luisteraar zou je haast geneigd zijn Engelen gelijk te geven.

Verantwoord

Persoonlijk word ik soms een beetje moe van al die oproepen tot maatschappelijk verantwoord ondernemen, u weet wel, dat ritueel waarbij bedrijven met droge ogen beweren dat het hen helemaal niet om de winst te doen is maar om een Betere Wereld, en pressiegroepen dat vervolgens al dan niet geloven en op basis daarvan beweren al dan niet van de diensten van dat bedrijf gebruik te maken.

Neem nu de kwestie van de nieuwe huisbank van de Nederlandse overheid. Inderdaad, dat is de Royal Bank of Scotland geworden. Oxfam Novib vindt dat ongelukkig, en bankenexpert Peter Ras van die club staat al met een vingertje te wapperen:

Uit omvangrijk, internationaal onderzoek blijkt dat de bank slecht scoort op duurzaamheid; slechter dan de huidige huisbanken Rabobank en ING. Zo investeert RBS veel in olie en gas en nauwelijks in zonne- en windenergie.

Maar waarom en sinds wanneer is het verwerpelijk om in olie en gas te investeren!? Volgens mij zijn dat doodnormale en door iedereen geaccepteerde produkten. Goed, ze zijn vervuilend, maar als Oxfam Novib daar iets aan wil doen ligt het veel meer voor de hand om te pleiten voor een Pigou-belasting.  Als meneer Ras ’s ochtends zijn verwarming aanzet, een kopje thee zet en vervolgens in zijn auto stapt, dan is dat allemaal alleen mogelijk bij de gratie van banken en individuen die ooit in olie en gas hebben geinvesteerd. En wat is daar maatschappelijk onverantwoord aan!?

We zijn het eens

Ons economen wordt nogal eens verweten dat wij het nooit eens zouden zijn. Dit lijstje van tien dingen waar meer dan 75% van alle economen het over eens is laat zien dat dat helemaal niet waar is. Grotendeels.  Helaas wordt niet helemaal duidelijk waar de percentages vandaan komen, maar goed, het zal allemaal vast wel kloppen.

Ex aequo op nummer 1: huurregulering is geen goed idee, en protectionisme ook niet. Laten dat nu net twee stellingen zijn waar ook 100% van uw trouwe webloggers het mee eens is. [via]

Gorilla’s

Het valt niet mee om beurskoersen te voorspellen. Immers: als een aandeel meer waard zou zijn dan de prijs op de beurs, dan zou iedereen dat aandeel gaan kopen totdat de prijs weer keurig de echte waarde weerspiegelt. De beurs verslaan is dan alleen mogelijk als je meer informatie hebt dan andere beleggers, en voor een kleine belegger is dat niet weggelegd.

Een gevolg daarvan is dat het ook weinig zin heeft om lang en diep na te denken over welke aandelen je moet gaan aanschaffen. Het ene aandeel kan nu eenmaal niet meer winstkansen hebben dan het andere, simpelweg omdat ook die informatie in de koersen is verwerkt. Een geblinddoekte aap die pijltjes gooit naar de financiele pagina zal het dus niet slechter doen dan “experts” na een zorgvuldige analyse, zo beweerde iemand ooit.

Dat liet de Wall Street Journal zich geen twee keer zeggen. De krant begon in 1988 een wedstrijd tussen experts en geblinddoekte pijltjesgooiers, en het blijkt dat de laatsten het heel aardig doen. Nederland heeft sinds 2000 zelfs een echte aap: beursgorilla Jacko die willekeurig aandelen selecteert alsof het bananen zijn. Letterlijk. Jacko verslaat nu al 9 jaar op rij beleggingsexperts en zelfs de AEX.

Maar Jacko krijgt concurrentie, zo meldt de Telegraaf. BNR komt met gorilla Gyasi, woonachtig in de Apenheul, die walnoten gaat selecteren. Drie maanden lang, wat mij een wat korte beleggingshorizon lijkt, maar goed. Meer leest u hier.

Telefoon!

Overheden bemoeien zich soms met markten als er een nieuwe standaard moet worden gezet, en soms zelfs met succes. Zo wordt de gezamenlijke keuze van Europese overheden voor GSM vaak aangehaald als reden dat mobiele telefonie in Europa veel succesvoller is dan in de VS.

De EU dreigt nu opnieuw in te grijpen in de markt voor mobiele telefonie, met een poging de opladers te standaardiseren. Dat kan interessante concurrentie-effecten hebben. Een standaard oplader maakt het eenvoudiger over te schakelen naar een concurrende telefoon, waardoor de concurrentie scherper wordt. Anderzijds: mobieltjesmakers lijken vooral te verdienen op onfortuinlijken zoals ik die hun oplader kwijt raken en vervolgens worden gedwongen tegen absurde woekerprijzen een nieuwe aan te schaffen. Vervalt die inkomstenbron, dan zouden de prijzen van de telefoons zomaar omhoog kunnen gaan, al lijken de netto welvaartseffecten me dan nog steeds positief.

Het blijkt de EU echter niet om concurrentie te gaan, maar om het milieu. Als elke telefoonmaker dezelfde oplader gebruikt, hoeven er minder te worden weggegooid, is de redenering. Het lijkt mij dat dat effect verwaarloosbaar is ten opzichte van het concurrentie-effect waar niet op in wordt gegaan.

Overigens staan hier meer kritische kanttekeningen.