Reclame

Goed. Ik begrijp dat reclames doorgaans geneigd zijn een ietwat te rooskleurig beeld van de werkelijkheid te schetsen. Maar soms vraag je je af of het niet verstandiger zou zijn om een bepaalde reclame in het licht van actuele ontwikkelingen een tijdje niet uit te zenden. Zo heb ik mij er persoonlijk behoorlijk aan gestoord dat, toen bleek dat honderdduizenden Nederlanders opnieuw aangifte moesten doen, de Belastingdienst vrolijk bleef adverteren met "Leuker kunnen we het niet maken. Wel makkelijker."

Maar Fortis spant absoluut de kroon. Gisteren zag ik hem weer, de commercial. In een tijd waarin de president van de Nederlandsche Bank het nodig vindt om op TV te verschijnen en het ganse volk gerust te stellen dat Fortis niet failliet zal gaan, blijven ze hem doodleuk uitzenden. "Here today. Where tomorrow? Fortis."

Inderdaad.

Loterij

Hoezee, er is weer een groep gedupeerde burgers die zich organiseert om een proces aan te spannen tegen de Staat. De Staatsloterij, dit keer. Die werd eerder door de Reclamecodecommissie op de vingers getikt wegens het suggereren dat onder alle verkochte loten geloot werd, terwijl dat alleen maar onder verkochte alle loten bleek te zijn. Concreet schijnt dat te betekenen dat er elke maand slechts 3 prijzen van 50.000 en 100.000 euro vallen, en niet 20.

Nu is er loterijverlies.nl, "een initiatief van Morand Juridische Bijstand" die gedupeerden verenigt en een bedrag van "minstens een half miljard" claimt. Tegen "lage kosten" mogen gedupeerden zich aanmelden.

Toch eens rekenen…  In totaal is er per maand dus 17 maal 150.000 euro is een slordige 2,5 miljoen euro te weinig uitgekeerd, dat is 30 miljoen op jaarbasis. Volgens het jaarverslag van de loterij bedraagt de omzet zo’n 500 miljoen per jaar, wat betekent dat er 6% te weinig is uitgekeerd. De feitelijke schade voor iemand die meespeelt met een lot van 14,50 is dan 87 cent,  of ruim 10 euro op jaarbasis. Mocht loterijverlies de rechtzaak al winnen, wat mij onwaarschijnlijk lijkt, dan is redelijkerwijs dat het bedrag waar zo’n gedupeerde recht op heeft.

Stel u speelde 5 jaar lang mee, met 1 lot. Uw schade is dan ongeveer 50 eur0. De kosten van inschrijven bij loterijverlies bedragen "slechts" 25 euro. Bovendien toucheren ze nog eens 15% van de vergoeding van 50 euro, zodat er voor de gedupeerde slechts 20 euro overblijft. In het meest gunstige geval natuurlijk. Inderdaad: waarschijnlijk besteedt u uw geld beter door nog een extra lot te kopen in de staatsloterij.

De enige echte winnaar is Morand Juridische Bijstand, die inmiddels 19.000 aanmeldingen zou hebben en dus een slordige half miljoen euro heeft getoucheerd.

Strijd tussen centrale banken

In onze rechterkolom heeft u al zien langskomen dat de kredietcrisis ook een aantal sponsoren in de Engelse Premier League treft. De Wall Street Journal geeft nog eens een aardige extra draai aan dat verhaal.

Manchester United wordt gesponsord door AIG. Inderdaad, hetzelfde AIG dat deze week werd gered door de Amerikaanse centrale bank, in ruil voor 80% van de aandelen. De facto is de Amerikaanse centrale bank nu eigenaar van AIG en dus shirtsponsor van Manchester United.

Newcastle United wordt gesponsord door Northern Rock. Inderdaad, hetzelfde Northern Rock dat een jaar geleden werd gered door de Britse centrale bank. De facto is de Britse centrale bank nu eigenaar van Northern Rock en dus shirtsponsor van Newcastle United.

Op 9 maart spelen beide clubs tegen elkaar, in wat door de WSJ nu al wordt geafficheerd als de “Battle of the Central Banks.”

Tevens meldt de krant dat de Europese centrale bank vooralsnog geen plannen lijkt te hebben om ook een voetbalclub te gaan sponsoren.

Dilbert ondervroeg economen

Vorige maand berichtten wij over het grote Dilbert-onderzoek naar de mening van economen over Obama en McCain. De uitslag is nu binnen. Opmerkelijkste resultaat: Democratische economen kiezen in grote meerderheid voor Obama, Republikeinse economen voor McCain. Goh. Maar onafhankelijken kiezen vooral voor Obama.

De samenvatting van CNN staat hier, de volledige uitslag is hier te vinden.

Het kan haast geen toeval zijn dat de campagne van Obama na deze uitslag weer een flinke oppepper heeft gekregen.

Bloedbad op de beurs

Vorige jaar op prinsjesdag keken we naar het verloop van de AEX terwijl de koningin haar rede uitsprak en concludeerden dat er geen echt nieuws in de toespraak stond. Kijkend naar dat bericht, een jaar later, valt vooral het niveau van de index op. De 524 punten van de derde dindag in 2007 betekenen dat er inmiddels meer dan 27% vanaf is.

En terwijl hij wacht op het volgende slechte bericht uit de financiële wereld kan het gebeuren dat de belegger filosofisch wordt. Waar is het allemaal fout gegaan? Is het systeem verrot? Moeten we wel winsten nastreven, als de boel daarna uit elkaar spat?

Het geruststellende antwoord: natuurlijk. Luister naar dit verhelderende gesprek van vanochtend op de BBC radio waarin twee economen uitleggen dat ondernemen gelijk staat aan risico nemen, en dat het goed is dat banken die teveel risico nemen daarvoor de rekening krijgen. De referentie aan het begin (greed is good) is de beroemde speech van Gordon Gekko [YouTube] uit de film Wall Street. Kijk er nog eens naar en dan, hup, kopen die aandelen. Zo goedkoop ziet u ze nooit weer.

Verkiezingen

De Amerikaanse presidentsverkiezingen beginnen nu echt op stoom te komen. Hoogste tijd dus voor een permanente blik op de voorspelmarkten. Op deze pagina kunt u vanaf nu tot en met de verkiezingen altijd de laatste kansen zien voor Obama en McCain, aan de hand van de slotkoersen van de laatste 7 dagen op Intrade. Daar komen ze:


Obama

McCain


Wat vandaag opvalt (maar wellicht niet als u deze pagina op een later moment weer opvraagt) is dat McCain op dit moment nipt favoriet is voor de eindoverwinning.

Vijven en zessen

Ik weet het, ik ben een muggenzifter. U mag zelfs een ander woord gebruiken, al vrees ik dat dit bericht dan niet meer door allerlei filters komt. Maar ik moet het toch even kwijt. Deze week in het nieuws: een op vijf cafés overtreedt rookverbod. Wat blijkt bij verdere lezing?

Uit een analyse van de cijfers van de eerste twee maanden dat het rookverbod in de horeca geldt, blijkt dat 17 procent van de café-eigenaren de regels overtreedt.

Uhm. 17 procent, DAT IS PRECIES EEN OP ZES!!! GEEN VIJF!!!

Zo. Dat lucht op.

Belgische splitsing

Wat zijn de economische effecten van het splitsen van België? Dat is een lastige vraag, die zich moeilijk laat beantwoorden in een opstel van, zeg, elf kantjes met een groot lettertype.

Wat niet wegneemt dat er Belgen zijn die het proberen. Lees bijvoorbeeld dit stuk [pdf] van Rudy Aernoudt, die er gisteren de krant mee haalde. Hij plakt bedragen op de belangrijkste kostenposten van een mogelijke splitsing.

De schokkende conclusie is dat zelfs de Vlamingen er bij een splitsing bij inschieten, en wel met €1,25 miljard per jaar. Want hoewel er geen geld meer naar Wallonië moet, zijn er wel degelijk kosten aan de scheiding. Aernoudt voert er maar twee op: een minder efficiënt ambtenarenapparaat (de Belgische ambtenaar wordt vervangen door een Waalse én een Vlaamse) en de schade door het verdwijnen van het merk België.

Dat laatste is opmerkelijk, want gebaseerd op een flinterdun rapport dat wij hier reeds naar de prullenbak verwezen. De €1,75 miljard die het verlies van het merk zou kosten is bovendien niet nodig: waarom Vlaanderen niet België genoemd en Wallonie Belgique?

Ernstiger is dat belangrijke elementen in de uitruil niet op de bon staan. Economen zien de grootte van een land als een afweging tussen schaalopbrengsten en homogeniteit. Die schaalopbrengsten zitten gedeeltelijk in het ambtenarenapparaat, maar ook in productiemogelijkheden en handel. Het is een bekend resultaat dat als de handel vrijer wordt en het verkeer van geld en personen ook, landen gemiddeld kleiner worden. De uitruil verandert dan omdat schaalopbrengsten minder opleveren. Maar EU of niet, elke extra grens beperkt de handel nog steeds enorm. De verminderde handel en productie zijn dan ook de voornaamste verwachte kostenpost voor Vlaanderen. Die zou je eigenlijk niet over het hoofd moeten zien.